موسیقی ایرانی و گردشگری در چهارمین شماره مجله ایران به زبان ژاپنی

موسیقی ایرانی و گردشگری در چهارمین شماره مجله ایران به زبان ژاپنی

لباس دونی: چهارمین شماره مجله «ایران» به زبان ژاپنی و توسط رایزن فرهنگی ایران در ژاپن، در مورد موسیقی ایرانی و گردشگری همراه با بیش از 75 رمزینه پاسخ سریع (QR code) در دسترس علاقه مندان قرار گرفت.


یکی از با اهمیت ترین خاصیت های شخصیتی، اجتماعی و فرهنگی ژاپنی ها که خصوصاً در سیستم آموزشی حاصل از کوشش برای بومی سازی در دوره خودانزوایی حدود ۲۵۰ ساله توکوگاوا می توان برشمرد، علاقه مندی فراوان به مطالعه، کتابخوانی و دانستن است. نگاهی به آمار چاپ کتاب ها، تعداد عناوین، کتابخانه ها، کتاب های به امانت گرفته شده، نشریات، روزنامه ها و... با تیراژهای میلیونی و گاهی چاپ های چندین و چند باره نشان از این علاقه مندی دارد. برمبنای آمار و ارقام، باوجود توسعه فضای مجازی، مطالعه کتاب، نشریه در ژاپن دارای جایگاه مناسبی داشته و این در شرایطی است که در میان کشورهای جهان ژاپنی ها به صورت میانگین تنها حدود ۴۵ دقیقه از زمان خودرا در فضاها و شبکه های مجازی سپری می کنند و نسبت به دیگر کشورها پایین ترین میزان را به خود اختصاص داده اند.
نگاهی به تیراژ میلیونی روزنامه ها و مجله ها بیش از پیش جایگاه رسانه های مکتوب را مشخص می کند که تعدادی از آنان مانند یومیوری شیمون در نوبت بامداد و عصر بیش از ۹ میلیون تیراژ دارند و رتبه اول را به خود اختصاص می دهند. یا در زمینه مانگا (صنعت کمیک استریپ یا نشریات کارتونیست) بیش از ۳۰۰ مجله تخصصی و ۱۰ هزار عنوان کتاب در سال تولید می گردد.
کتابخانه ها برمبنای برخی آمارها در سال ۲۰۱۹ بیش از ۱۷۷ میلیون نوبت کتاب امانت داده اند و این در شرایطی است که جمعیت ژاپن ۱۲۷ میلیون نفر است.
با توجه به آمارها و این علاقه مندی به نظر می آید باوجود همه مشکلات، موانع و سختی هایی که همچون درباب زبان ژاپنی، رعایت جدی کپی رایت وجود دارد، تامین محتوا و ارائه در قالب مجله و کتاب به علاقه مندان ژاپنی با هدف ایجاد شناخت از ایران امروز، توسعه ارتباطات و تعاملات و معرفی ظرفیت ها و داشته های باارزش کشور در عرصه های مختلف، سابقه تمدنی، فرهنگی، هنری و... برای جامعه ای اهل مطالعه، علاقه مند و فرهنگ دوست انکارناپذیر باشد و این مهم جایگاه قابل توجهی را به خود اختصاص می دهد.
از این منظر تولید این گونه محتوای فرهنگی از طرف رایزنی فرهنگی در دستور کار قرار گرفت و تا زمان تهیه این یادداشت ۱۰ عنوان مجله و کتاب با بیش از ۱۸ هزار تیراژ در کنار تهیه محتوای الکترونیکی و توزیع آنان از سال ۱۳۹۷ تا ابتدای ۱۴۰۰ منتشر و توزیع و در این میان، ۴ شماره از مجله تخصصی "ایران" نیز به زبان ژاپنی ارائه شد.
البته در حوزه های بسیار تخصصی که پسند تعدادی از نخبگان و خصوصاً ایران شناسان و اسلام شناسان باشد، کتب فاخر و بی نظیری از شخصیت های ژاپنی شامل ترجمه و تالیف وجود دارد که نمونه آنان را می توان در ترجمه دیوان اشعار شاعران بزرگ، یا مطالعات و تحقیقات ویژه از روستاها، مناطق و شهرهای ایران با جزییات مربوطه و... یافت، اما تولید محتوایی که علاوه بر جامعه نخبگانی، بتواند برای عموم نیز جذابیت داشته باشد بسیار مهم بوده و هست.
مجله تخصصی ایران رایزنی فرهنگی در حقیقت این هدف را محقق می کند تا در کنار بهره برداری نخبگان، فرهیختگان و پژوهشگران، مورد استفاده مخاطب عام نیز نیز قرار گیرد و به نظر می آید این مهم می تواند بستر ساز و شروع کننده روند توجه و اهتمام به این مهم بیش از پیش باشد.
البته در راه تولید این مجله به علت ضرورت رعایت حقوق معنوی و کپی رایت امکان بهره برداری حداقلی از برخی منابع موجود به زبان ژاپنی از نویسندگان ژاپنی هم یا امکان پذیر نبود یا پروسه ستاندن مجوز و موافقت بسیار دشوار بود و پس باید تمام مراحل کامل و مستقل تولید و تامین می شد. خوشبختانه با ساز و کار ایجاد شده، این پروسه انجام شد و محتوای کاملا مستقل، به روز و جدید تامین گردید که زحمات فراوان این مهم را جناب آقایان قدرت الله ذاکری ژاپن شناس، دکتر احسان جوانمردی و ساتوشی موریشما همراهان رایزنی فرهنگی متحمل شدند.
قاسم صالح خو نخستین سفیر ایران بعد از انقلاب
ظاهرا در طول حدود ۹۰ سال روابط رسمی دو کشور که از سال ۱۳۰۸ (۱۹۲۹) شروع شده بود و در بررسی سوابق و اسناد تاریخی، مجلات تخصصی که بطور جامع به موضوعات متنوع درباب ایران و در سطحی با کیفیت انتشار یافته باشند خصوصاً به زبان ژاپنی و از طرف نهادهای رسمی مستقر در ژاپن ملاحظه نشد اما در زمان دکتر قاسم صالح خو (۱) که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی از تیر ۱۳۵۸ تا خرداد ۱۳۶۱ مسئولیت سفارت کشورمان را بعنوان اولین سفیر بر عهده داشت چند شماره مجله با کمک مرحوم پروفسور توشیو کورودا به زبان ژاپنی در معرفی انقلاب و اسلام به جامعه ژاپن منتشر نمود.
به بهانه ذکر نام مرحوم پروفسور کوردا باید اشاره ای هم به جایگاه این دانشمند برجسته اسلام شناس که عمر خود را جهت معرفی و شناخت اسلام به جامعه ژاپن با تالیف آثار ماندگاری چون ترجمه ماندگار نهج البلاغه به کار برده است داشته باشیم که حدود ۸ ماه بعد از حضورم در ژاپن، ۱۶ اردیبهشت ماه ۱۳۹۷، درگذشت و من هم جهت ادای احترام به این شخصیت بزرگ، در مراسم ترحیم شرکت کردم و دقایقی نیز با ایستادن بر سر پیکر وی در حالیکه تالیفاتش همچون نهج البلاغه نیز در بین تابوت او قرار داده بودند حضور یافتم و تا لحظه قرار گرفتن پیکر او برای سوزاندن، تابوت او را به همراه دیگر شخصیت ها و اساتید ژاپنی حاضر در برنامه و همچون دکتر بهمن ذکی پور که با ایشان در گذشته مصاحبه و همراهی داشت و از همراهان ما در رایزنی فرهنگی نیز بود مشایعت و بدرقه نمودیم و به راستی از دست دادن چنین شخصیت باارزش اسلام شناس و بزرگی تاسف براگیز و غمبار بود.


پروفسور کورودا اسلام شناس شهیر ژاپنی
پروفسور توشیو کورودا از شاگردان به نام مرحوم پروفسور ایزوتسوست و فوق لیسانس را در ادبیات فرانسه و دکتری خودرا در رشته تاریخ شرق آسیا از دانشگاه کی ئو دریافت کرده است و قبل از انقلاب در ایران زندگی می کرد و با اساتیدی و شخصیت هایی چون مهدی محقق، سید حسین نصر، هانری کربن، پرویز مروج، توشی هیکو ایزوتسو و چارلز آدامز، داریوش و یگانه شایگان، غلامرضا اعوانی، نصرالله پورجوادی، مرتضی مطهری، سید محمد بهشتی، کاظم شریعتمداری معاشرت داشت.
او آثار مختلفی (حدود ۲۰ مورد) را مانند "نهج البلاغه"، "بدایه الحکمه" علامه طباطبایی ( کسب جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران برای ترجمه ژاپنی این کتاب)، "قلب اسلام"، "تاریخ فلسفه اسلامی" هانری کربن (از فرانسوی و برنده دریافت جایزه فرهنگی ترجمه کتاب ژاپن)، "سه حکیم مسلمان" سید حسین نصر(از انگلیسی)، "تاریخ اسلام و اسپانیا" مونت کومری وات (از انگلیسی)، "مقاصد الفلاسفه" غزالی(از عربی) و "اقتصاد اسلامی" و "فلسفه اسلامی" محمد باقر صدر (از عربی) را به ژاپنی ترجمه نموده و آثاری چون "ساختار اسلام"، "اقتصاد اسلامی"، "روش تحقیق منطقه ای و خاورمیانه شناسی" و... را تالیف کرده است.
پروفسور کورودا بر خلاف توشی هیکو ایزوتسو که حق استادی بر گردن وی دارد، توجه و حوزه تحقیق خودرا معطوف فلسفه و عرفان و انتزاعیات موجود در تفکر اسلامی نکرده، بلکه (همان طور که آثار او گواه است) کوشیده تا در سایه سه اصل توحید، شریعت و امت که به اعتقاد او بنیان و ساختار اجتماعی اسلام است به تبیین جوامع اسلامی، موقیعت آنها در دوران جدید و معرفی صحیح و به دور از غرض فرهنگ و تمدن اسلام به جامعه ژاپن بپردازد و معتقد بود که با تمام تلاشهای صورت گرفته از جانب اسلام شناسان به نام ژاپنی، مردمان این سرزمین هنوز شناخت درست، دقیق و کافی از فرهنگ، اندیشه، بنیان و تمدن اسلام ندارند و او کشیده است به سهم خود خلاءهایی را در این حوزه پر نماید (۲) و شاید همکاری با دکتر صالح خو هم در این جهت بوده باشد.
به هر شکل آنچه تجربه مطالعه در جامعه میزبان و علاقه مندی های شناخته شده اش در اختیار قرار می داد این بود که باید در این حوزه فعالیت جدی و مناسبی را رقم زد تا ذائقه مخاطب علاقه مند ژاپنی را به دریافت اطلاعات و شناخت بیشتر پاسخ گفت.
البته در فضاهای مجازی رایزنی بطور مستمر این گونه اطلاعات درباب ایران ترجمه و به روز رسانی می گردد اما نشریه و رسانه مکتوب در این جامعه ارزش و جایگاه ویژه ای دارد که می بایست مورد توجه قرار گیرد و با هدف گذاری این که مجله ای برای مخاطب عام تهیه و ارائه گردد، بهره مندی بعنوان منبعی مطالعاتی، تحقیقاتی و قابل بهره برداری ایران شناسان، اسلام شناسان و جامعه نخبگانی و فرهیخته در مراکز و موسسات علمی و دانشگاهی نیز مورد توجه بوده است و پس با این دور نما نخستین شماره آن منتشر و تا زمان تهیه این یادداشت چهار شماره (با ۶ نوبت چاپ) منتشر و دو شماره نیز تامین محتوا گردید تا آماده سازی و به چاپ برسد.
مطالب این چهار شماره مجله در حقیقت مجموعه ای را در اختیار قرار می داد که هر مخاطب ژاپنی را به سمت خود جذب کرد و مورد توجه جدی قرار گرفت و انگیزه ای شد برای این که بتوان در قالب آن، معرفی مناسبی از کشورمان ارائه گردد و در شماره چهارم هم که به موضوع موسیقی پرداخته شد، ابتکار استفاده از کیوآرکدهای تصویری و ویدئویی به کار گرفته شد که مخاطب می توانست به سادگی در یوتیوب و آپارات به نمونه های در ارتباط با مطالب ارائه شده شامل اجراها، نماهنگ ها، نوازندگی، خوانندگی و.... مراجعه نماید.
و اما به همین بهانه باید از تجربه زبان ژاپنی هم اظهار داشت که این زبان را بسیار غریب، دور از تصور یادگیری و فعالیت در قالبی این گونه ترسیم می کرد و آماده سازی، صفحه بندی و ویراستاری آن خیلی سخت تر از زبان های دیگر بود و مشکلات جدی را تا مرحله تولید داشت.
در این چهار شماره در کنار کتب تخصصی دیگری که در این دوره منتشر گردید با موضوعات جغرافیای ایران، ایران کشور بزرگ، میوه نود سال روابط ایران و ژاپن و موسیقی ایرانی و عناوین و سرفصل هایی همچون معرفی استان های ایران، برگی از تاریخ پرافتخار ایران، به ایران خوش آمدید، ایرانی ها سرآمد، طعم ایرانی، بناها و مکان های جدید، ایران و ژاپن، تجربه زندگی در ایران، سبک زندگی، پرونده ویژه، معرفی آثار تاریخی ایران، اقتصاد، صنعت و کشاورزی، هنر و ادبیات، علم و فناوری، مصاحبه، غذا و طعم ایرانی، اسلام را بشناسیم، ژاپنی های مقیم ایران، سبک زندگی ایرانی- اسلامی، صنایع دستی زیبای ایران، چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، ویژه سالگرد روابط ایران و ژاپن از دوره باستان تا دوره معاصر، به جهان موسیقی ایرانی خوش آمدید و... در ۳۷۴ صفحه و ۱۲ هزار تیراژ (در شش چاپ) پرداخته شد و در هر شماره متناسب با موضوع اصلی مجله هم استان در رابطه با آن در زمینه های مختلف تشریح گردید.
سه شماره اول مجله ایران
اولین شماره مجله ایران که در دو نوبت به چاپ رسید درباب تفاوت ایران و عراق (به عنوان یکی از با اهمیت ترین سئوالات و ابهامات مخاطبان ژاپنی) درکنار پیوندهای ناگسستنی دینی و مذهبی دو کشور، روابط و همکاری ها، معرفی اماکن بزرگ مذهبی شیعیان در عراق، نقشه، پرچم، مذهب، جمعیت، فصول، ماه ها، تقسیمات کشوری ایران و اسامی و جمعیت تمامی آنان در قالب جدول و توضیح، تاریخ ایران از باستان تا دوره معاصر به شکل جدول و توضیحات مختصر به همراه برخی تصاویر هر دوره، آثار ثبت شده در لیست میراث جهانی یونسکو به تفکیک استان و موقعیت هر کدام، اقتصاد، صنعت و کشاورزی و ضریب خودکفایی کشور، معرفی صنایع دستی، موسیقی، ادبیات، ورزش و سینما و همچون فعالیتهای بانوان در عناوین ورزشی و موسیقی، معرفی خوزستان و اماکن دیدنی آن، معرفی سازه های آبی شوشتر، معرفی مجتمع پتروشیمی بندر امام خمینی (ره) بعنوان نمادی از پیشرفت علمی و فناوری، تشریح جنگ ایران و عراق با عنوان دفاع مقدس، سال شمار مختصر و سیر تاریخی جنگ، آزادسازی خرمشهر و جایگاه شهیدان در جامعه، مصاحبه با خانم کونیکو یامامورا (بابایی) تنها مادر شهید درباب تجربه زندگی در ایران، غذای ایرانی و معرفی سمبوسه که ریشه ایرانی دارد، معرفی کپوبافی و ظرف های حصیری از برگ خرما که بیشتر در روستاهای دزفول وجود دارد، معرفی برخی کتاب های تألیف یا ترجمه شده درباره ایران و یا ژاپن منتشره در سال ۲۰۱۸ در دو کشور به همراه ارائه شناخت مختصری از یوکو ایواساکی و ریوایچی هارا از ایران شناسان برجسته ژاپنی و... مطالبی ارائه و در گام اول مخاطب زیادی را به خود جلب نمود و برخی ابهامات را برای اهل تحقیق پاسخ داد.
در شماره دوم هم که باز به علت اقبال مخاطبان به چاپ دوم رسید، حوزه کشاورزی و توانمندی های کشورمان مورد توجه قرار گرفت و توضیح داده شد باوجود اینکه عملا به خاطر منابع آب و... تنها ۲۰ درصد مساحت ایران تحت کشت قرار دارد و ایران دارای کویرهای گسترده و زیادی است، اما این کشور یکی از بزرگترین تولیدکنندگان میوه در جهان است و در ۳۰ نوع میوه مختلف، جمهوری اسلامی ایران در جایگاه بیست کشور برتر تولید کننده آن میوه ها قرار گرفته و از این روی باید ایران را کشور بزرگ میوه دانست و پس در این بخش رتبه ایران در جهان در تولید کل میوه، میوه های تحت کشت در ایران، رتبه استان های ایران در تولید میوه، انواع میوه های ایران و رتبه ایران در تولید هرکدام از آنها در جهان و... اشاره شده است و مطالبی مانند نقشه میوه های ایران، انواع میوه ها در ایران، فرآورده های حاصل از میوه، میوه هایی که نام آنها در قرآن آمده است، معرفی میوه های بهشتی، معرفی استان فارس بعنوان یکی از قطب های تولید میوه، آمار تولیدکنندگان(۳)، بازارهای عمده میوه و... برای مخاطب ژاپنی تشریح شد.


نیروگاه خورشیدی شیراز بعنوان نخستین نیروگاه خورشیدی ایران که بطور کامل توسط متخصصان ایرانی ساخته شد و در زمان ساخت خود بزرگترین نیروگاه خورشیدی خاورمیانه نیز محسوب می گردید ارائه شد و به همین بهانه نیز تمامی نیروگاه های خورشیدی امروز ایران بصورت آماری ارائه گردید و در ادامه چشم انداز دیرینه شناسی آثار ساسانی و ثبت ۲۳ اثر از ایران در میراث جهانی، زندگی، تجارب و فعالیتهای خانم سوگیموتو در ایران، ساز بربت یا عود، معرفی فالوده شیرازی، گیوه و... نیز تقدیم مخاطبان گردید.
مجله شماره ۳ خاصیت های خاص خودرا داشت و به مناسبت نودمین سال روابط دو کشور طراحی و ارائه گردید و با نقش "درخت دوستی" بر جلد آن که با حضور دکتر عراقچی معاون وزیر امور خارجه رونمائی شد و در مسافرت سال ۱۳۹۸ دکتر روحانی به ژاپن هم توسط رئیس جمهور و تعداد دیگری از مقامات به امضاء رسید و در این مناسبت ماندگار گردید.(۴)
در این شماره به شروع روابط رسمی ایران و ژاپن مبتنی بر بیش از ۱۳۰۰ سال از دوره باستان تا معاصر، بالا رفتن نرخ سواد، افزایش طول عمر، دستاوردهای علمی ایران همچون رتبه ایران در تولید علم، رتبه ایران در شتاب رشد علمی و...، افزایش جایگاه اجتماعی زنان، دستاوردهای پزشکی، کشاورزی، مهندسی ساخت و ساز همچون ساخت سد، تولید برق، خودرو سازی، فولادسازی، ساخت راکت ماهواره بر توسط ایران، ساخت هواپیمای جنگنده کوثر، خودکفایی در صنایع دفاعی همچون ساخت پهپاد، سفر نخست وزیر ژاپن بعد از ۴۰ سال، با اهمیت ترین رویدادها و برنامه های فرهنگی اجرا شده در ژاپن و... پرداخته شد.


در بخش تاریخی این شماره هم دوران باستان و میانه (با محوریت جاده ابریشم)، دوران پیشامدرن (دوره ادو در ژاپن و دوره صفوی در ایران)، دوران مدرن (ورود نخستین ایرانیان به ژاپن)، شروع روابط رسمی تا پیروزی انقلاب اسلامی (آغاز روابط رسمی، موافقت نامه های تجاری و فرهنگی، وقایع مشترک مانند کشتی نیشومارو، پروژه پتروشیمی بندر امام، بانک ایران و ژاپن، راه اندازی رشته زبان فارسی در دانشگاه اوساکا، ترجمه آثار ادبی ایران به ژاپنی و... ) و پس از انقلاب اسلامی مانند زلزله بم و کمک ژاپنی ها به ایران، زلزله بزرگ توهوکو و کمک ایرانیان به ژاپن، معرفی چند تن از ایران شناسان ژاپنی و ژاپن شناسان ایرانی، تب سریال های ژاپنی در ایران، تأسیس چند انجمن دوستی و انجمن های تبادلات فرهنگی میان دو کشور، راه اندازی رشته زبان فارسی در دانشکده مطالعات خارجی توکیو، راه اندازی رشته زبان ژاپنی و مطالعات ژاپن در دانشگاه تهران و... مورد بررسی قرار گرفت.
شماره چهارم مجله ایران و موسیقی ایرانی
و نهایتا شماره ۴ مجله با عنوان اصلی موسیقی ایرانی به همراه مطالب گردشگری همراه با بیش از ۷۵ کیوآرکد (QR) در یوتیوب و آپارات برای نمایش سازها، آلات موسیقی، نماهنگ ها، اجراهای شخصیت ها و افراد برجسته موسیقی ایرانی از گذشته تا امروز ارائه شد.
در این شماره سازهای ایرانی و پراکندگی آنها شامل زهی (زخمه ای، کششی، چکشی)، بادی، کوبه ای، نقشه پراکندگی سازها و موسیقی مناطق و نواحی ایران مانند کرد، بلوچ، تالش، آذری، گیلکی، بختیاری، لری، قشقایی، ترکمن، مازندرانی، خوزستان، هرمزگان، بوشهر، خراسان و...، معرفی ۱۵ شخصیت برجسته موسیقی سنتی، ۱۰ خواننده پاپ برتر معاصر کشور، جایگاه موسیقی در زندگی ایرانی ها، استان کردستان بعنوان قطب موسیقی کشور و سنندج بعنوان پایتخت موسیقی ایران، اذان به همراه ترجمه، مؤذن های معروف ایران، سبک های اذان خوانی و بطور نمونه صدای دلنشین استاد موذن زاده در قالب (QR)، تاریخ موسیقی ایران از ابتدا تا دوران معاصر، معرفی قادر عبدالله زاده بزرگترین نوازنده شمشال کردی، غذای ترخینه بعنوان یکی از غذاهای معروف غرب ایران، دف سازی در استان کردستان، معرفی بیمارستان کوثر سنندج، معرفی دکتر ماساتو تانی استاد دانشگاه کوبه و نوازنده سنتور و ساواکو ایشی ای نوازنده سه تار، حضور موسیقی در نواحی مختلف کشور و... ارائه گردید که به سرعت مورد توجه مخاطبان قرار گرفت و خواهان دریافت این شماره گردیدند.
به هر شکل همانگونه که بیان شد، مجله ایران با هدف ارائه اطلاعات لازم و شناخت بیشتر در مخاطب علاقه مند ژاپنی تهیه شد. اما به راستی تولید محتوای مناسب و دقیق به زبان ژاپنی برای پرکردن خلاء موجود همیشه وجود دارد تا با برداشتن گام های بهتر میان دو کشور بزرگ آسیائی در توسعه تعاملات فرهنگی، علمی، هنری هر چه بیشتر شاهد بسط، گسترش و توسعه شناخت و روابط فیمابین باشیم و در این میان مجله ایران، نقش هر چند اندک خودرا ایفاء نموده و خواهد نمود.
حسین دیوسالار، دکتر جامعه شناسی سیاسی و رایزن فرهنگی ایران در ژاپن
پی نوشت ها:
دکتر قاسم صالح خو قبل از انقلاب اسلامی در نیوجرسی به تحصیل و زندگی مشغول بود و چه در آمریکا و چه در ایران با دکتر ابراهیم یزدی (وزیر امور خارجه دولت موقت) دوستی نزدیک و صمیمانه ای داشت و در دو کتاب "روز شمار انقلاب اسلامی ایران (جلد ۱۴)" و "شصت سال صبوری و شکوری" به نام او اشاره شده است. ظاهرا بعد از اتمام ماموریت ژاپن، مدتی مدیر اجرائی صندوق بین المللی پول بوده و بعد از آن وزارت خارجه را ترک کرد و بیشتر به تحقیق و پژوهش مشغول شد. در پایگاه مجلات تخصصی نور (سامانه مرجع نشریات کشور) نام دکتر قاسم صالح خو وجود دارد که ترجمه مقاله ای با عنوان "تحقیقات علوم اجتماعی درباره توسعه: مشکلات ناشی از استفاده و نقل و انتقال تکنولوژی فکری" (تالیف: پال. پ. استرپتن) را در شماره ۳۱ نشریه نگین (اردیبهشت ۱۳۵۵) به چاپ رسانده است. پس از آن تا سال ۱۳۷۸ چندان نشانی از او وجود ندارد و از این سال به بعد چند مقاله با موضوعات تامین اجتماعی و صندوق بین المللی پول یا بانک جهانی به قلم فردی با نام دکتر قاسم صالح خو به چشم می خورد که از روی تعدادی از قراین می توان احتمال داد که نویسنده مقالات فوق، دکتر صالح خو، سفیر اسبق ایران در ژاپن باشد.
"اندیشه ی شریعتی"، مقاله مرحوم توشیو کورودا، ترجمه دکتر بهمن ذکی پور
تا حدود سال ۱۳۶۰ تنها سه کارخانه در ایران وجود داشت و تا زمان انتشار این شماره به بیشتر از ۲۵۰ کارخانه رسیده است.
تابلوی زیبای "درخت دوستی" به ابتکار و سفارش رایزنی فرهنگی و هنرمندی استاد برجسته کشورمان جناب آقای رضا بدرالسماء خلق شد و علاوه بر این که بر ویژه نامه شماره ۳ مجله ایران نقش بست و در مسافرت دکتر روحانی بعد از ۱۹ سال به ژاپن به امضاء رئیس جمهور ایران و مقامات عالی دو کشور در تاریخ ۱ دی ۱۳۹۸ رسید و در اختتامیه نودمین سال روابط نیز توسط دکتر عراقچی در دوازدهم آذر ۱۳۹۸ به همراه مجله رونمائی گردید و در دیوار مقابل سالن فردوسی سفارت کشورمان در ژاپن برای ثبت یک دوره تاریخی نصب گردید. امضاء کنندگان این اثر ماندگار هم ۷ نفر از ایران شامل دکتر حسن روحانی رئیس جمهور ایران، جنابان آقایان دکتر محمد جواد ظریف وزیر خارجه، دکتر محمود واعظی ریاست دفتر رئیس جمهور، دکتر فریدون وردی نژاد معاون سیاسی دفتر رئیس جمهور، دکترسید عباس عراقچی معاون سیاسی وزیر امور خارجه، مرتضی رحمانی موحد سفیر ایران در ژاپن و دکتر حسین دیوسالار رایزن فرهنگی سفارت ایران در ژاپن و از ژاپن هم ۱۱ نفر شامل جناب آقایان کومورا ماساهیکو مشاور ارشد حزب حاکم لیبرال دمکرات، کیشیدا فومی رئیس گروه دوستی پارلمانی ژاپن – ایران، می هارا آساکیهو نایب رییس گروه دوستی پارلمانی ژاپن – ایران، دایشیرو یاماگیوا دبیر گروه دوستی پارلمانی ژاپن – ایران، تاکه او موری معاون ارشد وزیر امور خارجه ژاپن، کاتسوهیکو تاکاهاشی مدیر کل خاورمیانه وزارت امور خارجه، کن ماتسوزاوا رئیس اف ایی سی، تاتسوو فوجیمورا رئیس رئیس جی تی سی، ساسائی شینی چیرو موسسه امور بین الملل ژاپن، کویچیرو تاناکا محقق ارشد و کاکی نوکی رئیس مارو بنی بودند.



منبع:

1400/01/30
14:18:53
5.0 / 5
291
تگهای خبر: آموزش , تخصص , سفر , صنایع دستی
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)

تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
لطفا شما هم نظر دهید
= ۴ بعلاوه ۲
لباس دونی