مغز نئاندرتال ها تفاوت شایان توجهی با مغز انسان های مدرن نداشته است
لباس دونی: مطالعه ای جدید نشان داده است مغز نئاندرتال ها احتمالا شباهت خیلی بیشتری به مغز انسان های مدرن داشته و تفاوت های شناختی میان آنها اندک بوده است.
به گزارش لباس دونی به نقل از خبر آنلاین و بر طبق گزارش زومیت، پژوهشی تازه نشان میدهد این تصور قدیمی که نئاندرتال ها به علت «ضعف ذهنی» در رقابت با انسان های مدرن منقرض شدند، احتمالا درست نیست. دانشمندان با بررسی تفاوت های ساختاری مغز در انسان های امروزی به این نتیجه رسیده اند که تنوع مغزی میان جمعیت های زنده انسان حتی از تفاوت میان مغز نئاندرتال ها و انسان های اولیه مدرن هم بیشتر است.
نئاندرتال ها، خویشاوندان نزدیک انسان امروزی، حدود ۴۰هزار سال قبل از صحنه تاریخ ناپدید شدند. آنها هزاران سال در قسمتهایی از اروپا و آسیا زندگی می کردند تا این که انسان خردمند یا هومو ساپینس وارد همان مناطق شد.
از مدت ها پیش برخی محققان تصور می کردند که انسان های مدرن به علت توانایی شناختی بالاتر، مهارت های اجتماعی بهتر یا قدرت برنامه ریزی بیشتر توانستند نئاندرتال ها را کنار بزنند. اما مطالعه ی جدید نشان میدهد شواهد کافی برای چنین نتیجه گیری وجود ندارد.
دانشمندان مدت ها به تفاوت ظاهری جمجمه نئاندرتال ها و انسان های مدرن توجه کرده بودند. نئاندرتال ها به طور معمول جمجمه ی کشیده تر، کوتاه تر و دارای برجستگی های ابرویی ضخیم تر و بینی بزرگ تر داشتند. در مقابل، انسان های امروزی جمجمه ای گردتر و چهره ای ظریف تر دارند. حتی فضای داخلی جمجمه، یعنی بخشی که مغز در آن قرار می گیرد، در این دو گروه متفاوت بنظر می رسد.
همین تفاوت ها سبب شده بود برخی دانشمندان تصور کنند نئاندرتال ها احتمالا در زمینه هایی مانند زبان، حافظه کوتاه مدت، کنترل رفتار یا برنامه ریزی توانایی کمتری نسبت به انسان های مدرن داشته اند. اما محققان می گویند مشکلی اساسی در این فرضیه وجود دارد: این تفاوت ها هیچگاه با میزان تنوع طبیعی مغز در بین انسان های امروزی مقایسه نشده بود.
به گزارش لایوساینس، تام شونمن از دانشگاه ایندیانا بلومینگتون و نویسنده اصلی پژوهش، بهمراه همکارانش تصمیم گرفتند موضوع را دقیق تر بررسی نمایند. آنها برای این کار دو مجموعه بزرگ تصویربرداری MRI از مغز انسان های زنده را مطالعه کردند؛ یک مجموعه شامل ۱۰۰ فرد چینی از قوم هان و مجموعه دیگر شامل ۱۰۰ آمریکایی با تبار اروپائی بود. تصویربرداری تشدید مغناطیسی یا MRI روشی است که امکان مشاهده ساختار مغز را بدون جراحی فراهم می آورد و می تواند تفاوت حجم و شکل بخش های مختلف مغز را نشان دهد.
دانشمندان دریافتند تنوع ساختار مغز در بین انسان های امروزی حتی از تفاوت میان نئاندرتال ها و انسان های اولیه مدرن بیشتر است
نتیجه بررسی ها برای محققان جالب بود. آنها دریافتند در نزدیک به ۷۰ درصد از نواحی مغزی بررسی شده، تفاوت میان مغز افراد چینی و آمریکایی بیشتر از تفاوت هایی است که در گذشته میان نئاندرتال ها و انسان های مدرن اولیه گزارش شده بود.
بگفته شونمن، یافته ها نشان میدهد نئاندرتال ها احتمالا مغزی بسیار شبیه انسان های مدرن هم دوره خود داشته اند و شواهد محکمی برای ادعای تفاوت شناختی بزرگ میان آنها وجود ندارد.
محققان توضیح می دهند که امروزه تفاوت های مغزی میان جمعیت های مختلف انسان ها ازنظر علمی بعنوان تفاوت های تکاملی مهم تلقی نمی گردد. ازاین رو اگر تفاوت میان مغز انسان های امروزی اهمیت تکاملی خاصی ندارد، تفاوت های مشابه میان نئاندرتال ها و انسان های مدرن اولیه هم احتمالا اهمیت تعیین کننده ای نداشته است.
البته دانشمندان تاکید می کنند که حتی تغییرات کوچک در مغز و رفتار می تواند در روند تکامل اثرگذار باشد. در پژوهش، یکی از بزرگ ترین تفاوت های مشاهده شده میان مغز نئاندرتال ها و انسان خردمند با توانایی «توجه» و «مهار رفتاری» مرتبط بود؛ یعنی توانایی کنترل واکنش ها، تمرکز و تصمیم گیری هدفمند. این دسته از توانایی ها به طور معمول قسمتی از عملکردهای اجرائی مغز محسوب می شوند.
بااین حال، محققان هشدار می دهند که ارتباط مستقیم میان ساختار مغز و توانایی های شناختی بسیار پیچیده و ضعیف است. به بیان ساده، بزرگ تر یا کوچک تر بودن قسمتی از مغز لزوماً به مفهوم باهوش تر یا کم هوش تر بودن نیست. شونمن می گوید حتی اگر تفاوت های آناتومیکی گزارش شده بطورکامل درست باشند، تفاوت شناختی حاصل از آنها احتمالا بسیار ناچیز بوده است.
محققان همین طور اشاره می کنند که نئاندرتال ها نسبتاً مدت کوتاهی بعد از ورود انسان های مدرن به اوراسیا ناپدید شدند. به این علت معین نیست تفاوت های بسیار جزئی شناختی بتواند توضیح کافی برای این جایگزینی سریع باشد. در عوض، دانشمندان احتمال می دهند عوامل دیگر همچون تفاوت در جمعیت، شبکه های اجتماعی، فرهنگ، مهاجرت و آمیزش ژنتیکی نقش مهم تری داشته باشند.
در مطالعه، محققان از مفهوم «غرق شدن ژنتیکی» هم نام برده اند. این اصطلاح به وضعیتی اشاره دارد که در آن ژن های جمعیتی کوچک تر بتدریج در جمعیت بزرگ تر حل می شود و در نهایت هویت ژنتیکی گروه کوچک تر از بین می رود. امروزه می دانیم که انسان های مدرن و نئاندرتال ها با یکدیگر آمیزش داشته اند و قسمتی از DNA نئاندرتال ها هنوز در ژنوم برخی انسان های امروزی وجود دارد.
پژوهش های اخیر حتی نشان داده اند که ورود تدریجی انسان خردمند به جمعیت های نئاندرتال ممکنست درطول حدود ۱۰هزار سال سبب محو شدن تدریجی آنها شده باشد؛ بدون آن که نیاز به برتری چشم گیر هوشی وجود داشته باشد.
محققان در انتها تاکید می کنند که مطالعه هنوز محدودیت هایی دارد. آنها فقط مغز دو گروه انسانی، یعنی افراد چینی و آمریکایی را بررسی نموده اند و ممکنست در دیگر جمعیت های انسانی تفاوت های بیشتری هم وجود داشته باشد. اگر چنین باشد، این مورد بالاتر از پیش این ایده را تقویت می کند که تفاوت مغزی میان نئاندرتال ها و انسان های مدرن اولیه از نظر تکاملی چندان مهم نبوده است.
نئاندرتال ها به صورت معمول جمجمه ی کشیده تر، کوتاه تر و دارای برجستگی های ابرویی ضخیم تر و بینی بزرگ تر داشتند. آنها برای این کار دو مجموعه بزرگ تصویربرداری MRI از مغز انسان های زنده را مطالعه کردند؛ یک مجموعه شامل ۱۰۰ فرد چینی از قوم هان و مجموعه دیگر شامل ۱۰۰ آمریکایی با تبار اروپایی بود. به بیان ساده، بزرگ تر یا کوچک تر بودن قسمتی از مغز لزوماً به مفهوم باهوش تر یا کم هوش تر بودن نیست.
این مطلب لباسدونی را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب